Ks Henri Caffarel

Modlitwa o beatyfikację Sługi Bożego Henri Caffarela

Ksiądz Henri Caffarel urodził się 30 lipca 1903 roku w Lyonie w rodzinie handlowców. Ochrzczony 2 sierpnia przez swojego wuja - o. Louis Venard, otrzymał wychowanie chrześcijańskie zarówno w rodzinie jak i w szkole. Jako młodzieniec rozpoczyna studia prawnicze. To właśnie tam "spotyka" Chrystusa i po dłuższym czasie nadchodzi dla niego decydująca chwila.

Jego powołanie kapłańskie zrodziło się ze spotkania z Chrystusem. Podejmuje studia w seminarium karmelitów w Paryżu, pod kierunkiem przyszłego kardynała Verdier. Czas studiów uzupełnia codziennym głoszeniem kazań. W jego powołaniu zakorzenia się wówczas bardzo mocno znaczenie modlitwy duchowej a doprowadzenie do niej wszystkich chrześcijan staje się wielkim wyzwaniem jego życia.
Ks. Henri Caffarel przyjmuje święcenia kapłańskie z rąk kardynała Verdier w Wielką Sobotę 19 kwietnia 1930 roku.

Po posłudze w sekretariacie generalnym zostaje powołany
do sekretariatu Akcji Katolickiej, do działu komunikacji. Od 1936 roku, po rezygnacji z wszelkich oficjalnych zajęć, poświęca się apostolatowi: głoszeniu kazań i rekolekcji dla młodzieży kolegiów katolickich. Młodzież, których jest doradcą, zawiera związki małżeńskie. Nie są to już pojedyncze osoby, którym przewodzi, lecz pary.

W 1939 roku pierwsza grupa młodych małżonków
kieruje do ks. Caffarel'a prośbę, aby pomógł im w odkrywaniu bogactw ich sakramentu małżeństwa: oto skromny początek wielkiego dzieła. Do 1945 roku jest wikarym w parafii św. Augustyna w Paryżu. Poświęca się całkowicie tworzonym przez siebie ekipom i zakłada czasopismo, które promuje życie religijne małżeństwa "Złota obrączka".

Ks. Caffarel wierzył, że powołanie do naśladowania Chrystusa jest wymagającym powołaniem, zakładającym całkowite poświęcenie, samodyscyplinę i ciągły wysiłek. Obawiając się, że Ruch END stanie się klubem towarzyskim w 1947 roku wprowadził Kartę, która mówi dużo o jego osobowości.

W swojej pracy nie zapomina o swoim pierwszorzędnym wyzwaniu: doprowadzeniu chrześcijan i małżeństw do modlitwy, która jest niezbędnym warunkiem życia chrześcijańskiego. W 1953 roku wydaje specjalny numer "Złotej obrączki" - "Panie naucz nas modlić się", w którym umieszcza rozmyślania - "Kiedy i jak świeccy odnajdują modlitwę". Promuje modlitwę, by ożywić inne aspekty życia doskonałego, które Kościół przekazuje wiernym: Słowo Boże i Eucharystia.
Wydaje również zeszyty o modlitwie, w których wzywa do codziennej 10 minutowej modlitwy.
W 1966 roku organizuje w Troussures "tygodnie modlitw", w czasie których uczy jak się modlić.
W 1970 roku w Paryżu organizuje wieczorne kursy modlitwy, a także rozpoczyna redagowanie "kursu modlitwy przez korespondencję". Zachęca swoich uczniów do organizowania szkół modlitwy i organizowania wieczorów modlitewnych.
W 1973 roku przekazuje w inne ręce animację Ekip Notre-Dame. Poświęca się piórem i słowem znaczeniu modlitwy duchowej. Robi to do ostatnich miesięcy swojego życia.

Ks. Henri Caffarel był człowiekiem bardzo twórczym i aktywnym. Główną zasadą jego działania było trwanie w zgodności z Kościołem i miał dobre wyczucie "intencji Kościoła". W sensie biblijnym był prawdziwym prorokiem. Był osobą wielkich, intensywnych uczuć i skupienia. Pod wieloma względami dążył do doskonałości: wymagał, aby rzeczy były robione dobrze i troskliwie, przede wszystkim celebracje liturgiczne.

Pary małżeńskie END wiele zawdzięczają swojemu założycielowi. Przede wszystkim znaczenie jakie nadał sakramentowi małżeństwa, doświadczenie życia małych wspólnot chrześcijańskich a także przeżywanie modlitwy kontemplacyjnej w zabieganym życiu.

Ks. Caffarel odszedł do Pana 8 września 1996 roku.
Ceremonie pogrzebowe odbyły się tak, jak sobie życzył, w najskromniejszej oprawie. Prosił o umieszczenie na swoim grobie trzech dat: chrztu świętego, święceń kapłańskich i śmierci - lub narodzenia do życia w niebie.