Idźcie i głoście

Rozpoczynamy kolejny rok naszej pracy formacyjnej, który będzie kontynuacją kierunku życia wskazanego nam podczas Międzynarodowego Zgromadzenia w Lourdes: "Equipes Notre Dame, żywymi wspólnotami małżeństw; prawdziwym odbiciem miłości Chrystusa".

Zostaliśmy zaproszeni, aby na nowo rozważyć naszą rolę jako wspólnota ekipy i naszą zdolność, jako małżeństwo i jako ekipa, by być naprawdę otwartymi na świat. Dlatego hasło, które będzie nam pomagało w realizacji naszego programu, to słowa Chrystusa, które skierował do tych, których wybrał i powołał do głoszenia Ewangelii: "Idźcie i głoście" ( Mt 10,7 ). Misją Jezusa było głoszenie Dobrej Nowiny o Królestwie Bożym i taka sama misja jest obowiązkiem każdego chrześcijanina. Idźcie - to wezwanie Pana, by wyruszyć na drogę miłości, by głosić przez świadectwo życia i służbę orędzie naszej wiary.

Podczas Międzynarodowego Zgromadzenia w Rzymie w 1970 roku O. Caffarel bardzo gorąco wzywał ekipy, "by stały się świadkami Boga żywego". I jako dobry praktyk, mówił o konkretnych sposobach w jaki można to osiągnąć: przez Słowo Boże, modlitwę i ascezę, które "dodane do innych zadań pozwalają na wzmocnienie życia duchowego małżonków i czynią je zdolnymi do świadczenia o wierze". I dalej dodał: "Czyż nie jest opatrznościową misją ekip wyrażoną od założenia, gromadzenie się małżeństw, które odważą się bez kompromisu przeżywać po chrześcijańsku ideał miłości życia małżeńskiego?" Zatem na mocy Sakramentu Chrztu świętego i Sakramentu Małżeństwa jesteśmy wezwani do świadczenia, że małżeństwo jest źródłem miłości, szczęścia i świętości oraz pełni człowieczeństwa.

Nasze działania powinniśmy kierować do wszystkich małżonków chrześcijańskich, pomagając im w rozwoju ich duchowości małżeńskiej, dzięki której buduje się Królestwo Boże w dzisiejszym świecie. Jest to również realizacją celu naszego Ruchu, który jest bardzo misyjny:

Nasza misja we współczesnym świecie powinna polegać na naszej otwartości na Ducha Świętego, który prowadzi nas nieustannie i przynagla do misji. Ale jest warunek: musi to być faktycznie misja w rozumieniu Ewangelii, a nie według wzorów tego świata. W swojej istocie polega ona nie tyle na nauczaniu, lecz na czynieniu uczniów. Ów proces wymaga inicjatywy, aktywności i zaangażowania: idźcie! Nie wolno nam trwać w bezruchu i czekać, lecz trzeba podejmować różne działania, które pozwolą dotrzeć do innych ludzi z orędziem Ewangelii. Słysząc zachętę do dawania świadectwa o naszej wierze w Jezusa, często mówimy sobie, że nie potrafimy tego robić, że jesteśmy zbyt słabi. Niech nasza odpowiedź na jego wezwanie nie będzie formułowana w słowach: "nie teraz", "dlaczego ja", "jestem za bardzo zajęty", "inni są lepsi"; lecz niech będzie postawą otwartości na to wezwanie i rozpoznaniu na czym ma polegać służba, do której jesteśmy zaproszeni. Nie zapominajmy, że to przecież nie własną mocą mamy być świadkami Ewangelii, mamy iść i głosić, ale mocą udzieloną nam przez samego Boga.

Zaproszenie do pełnienia misji, dla każdego z nas będzie związane z różną odpowiedzialnością w ramach Ruchu. Bycie małżeństwem misjonarskim wymaga postawy otwartości, umiejętności słuchania, wiary, łatwości w nawiązywaniu kontaktów, cierpliwości. Powinniśmy właściwie rozumieć jaki jest charyzmat naszego Ruchu oraz uważnie obserwować "znaki czasu" i określać aktualne potrzeby. W końcu powinniśmy działać zgodnie z naszymi przekonaniami, aby w sposób jasny przekazywać parom małżeńskim, szczególnie młodym, to, że nasz Sakrament Małżeństwa jest drogą do świętości.

Wszystkie nasze działania powinny wypływać z naszej wierności Ewangelii. Przykład postawy Jezusa, kiedy umywał Apostołom nogi, mówiąc:

niech będzie podstawą naszej misji. Jako para małżeńska, codziennie jesteśmy powołani, tam gdzie przebywamy, by realizować w życiu to, co jest zawarte w nauczaniu Chrystusa: sprawiedliwość, miłość, pokój, przebaczenie i wyzwolenie dla wszystkich, szczególnie dla tych, którzy pozbawieni są wolności, poważania, sensu albo nadziei w życiu. Naszym chrześcijańskim powołaniem jest być solą ziemi, światłem świata i zaczynem w cieście. I chociaż

Dlatego każda osoba, każda para, musi odkryć, przez modlitwę i refleksję, potrzebę zaangażowania się tam, gdzie czują się powołani. Nasza aktywność i zaangażowanie powinny jednak wypływać z naszej formacji. A nie ma lepszych słów motywujących do bycia parą misjonarską niż te, które wypowiedział Założyciel END O.Caffarel:

Ruch Equipes Notre Dame jako wspólnota Kościoła wielokrotnie otrzymywał od Pasterzy Kościoła i swojego Założyciela słowa wyrażające troskę, by członkowie Ruchu byli w pełni świadomi swojej religijnej i misyjnej odpowiedzialności w dzisiejszym świecie oraz nadzieję dawania przez nich nieustannego i widocznego świadectwa o wielkości i pięknie ludzkiej miłości małżeńskiej i rodzinnej. Niechaj te słowa będą inspiracją naszych działań.