Rozwój Ruchu

1939-1945

Podczas II Wojny Światowej powstają kolejne ekipy. Początkowy zamysł rozszerza się i pogłębia. Pod koniec tego okresu pojawia się czasopismo "Złota obrączka": dzięki niemu do wiadomości licznych rodzin na całym świecie dotrze doświadczenie małych grup wspólnotowych i kształtująca się duchowość.

1947

8 grudnia 1947 roku w krypcie kościoła Św. Augustyna w Paryżu została ogłoszona Karta Equipes Notre-Dame. Było to fundamentalne wydarzenie w historii END. Karta, choć napisana językiem tamtej epoki, pozostaje podstawowym i żywotnym dokumentem odniesienia oraz kamieniem węgielnym Ruchu. Dzisiaj tysiące par małżeńskich na całym świecie, inspirowane tym samym ideałem i stosujące te same metody, mówiące różnymi językami i pochodzące z różnych kultur, odkrywają poprzez swoje małżeństwo bogactwo głębokiej miłości Bożej.

1950 - 1969

Mając oparcie w Karcie Equipes Notre-Dame Ruch rozwija się szybko we Francji, Belgii, Szwajcarii. Potem zostają pokonane bariery językowe i END docierają także za ocean. W 1950 roku zaczyna działalność w Brazylii i Luksemburgu; w 1953 r. na Mauritiusie i w Senegalu; w 1955 w Hiszpanii i Kanadzie; w 1956 w Anglii; w 1957 w Portugalii; w 1958 w Niemczech, Stanach Zjednoczonych; w 1959 w Austrii, Włoszech; w 1961 w Australii, Kolumbii; w 1962 na Madagaskarze, w Wietnamie; w 1963 w Libanie, Irlandii; w 1968 w Japonii, Afryce francuskojęzycznej; w 1969 w Indiach.
Przekroczenie przez Ruch Equipes Notre-Dame granic Francji rodzi konieczność wyboru między dwiema formułami: albo będzie to federacja ruchów narodowych, istniejących równolegle, albo jednolity ruch międzynarodowy. Zostaje przyjęta opcja ruchu międzynarodowego.
W 1954 roku, z okazji roku maryjnego, END zorganizowały pielgrzymkę do Lourdes w dzień Zesłania Ducha Świętego, w czasie której powierzono ruch Matce Bożej. Jej członkowie podkreślają w ten sposób swoją wiarę w to, że nie ma lepszego przewodnika do Boga od Tej, która

1970

Ale życie toczy się dalej. Dokumenty Soboru Watykańskiego II, głębokie zmiany w świecie i w Kościele wymagają odpowiedzi ze strony Equipes Notre-Dame. Okazja do podsumowania dotychczasowej działalności i do rozpoczęcia nowego etapu pojawia się wraz z okolicznością Międzynarodowego Zgromadzenia w Rzymie w 1970 roku. Dwa tysiące małżeństw przybywa z dwudziestu trzech krajów i przez pięć dni trwają razem, połączone braterską miłością. Przy tej też okazji Papież Paweł VI w słowach pięknego przemówienia umacnia tę fundamentalną intuicję, która przewodziła przy powstawaniu pierwszych ekip: miłość ludzka jest drogą do świętości; para małżeńska, szczególny obraz Stwórcy, połączona węzłem sakramentalnym, stanowi "radosne i słodkie oblicze Kościoła"; stąd wynika jej powołanie i szczególne świadectwo, które niesie światu.

1973

W lipcu 1973 roku otwiera się nowy etap w życiu
Equipes Notre-Dame: ich założyciel, ojciec Caffarel postanawia wycofać się, by uczynić miejsce dla młodszej ekipy, by dać szansę kontynuacji tego wielkiego wysiłku modlitwy, refleksji i przemiany, podejmowanego z nieokiełznanym pragnieniem odkrywania woli Bożej dla Ruchu i jego misji, w wierności pierwotnym intuicjom oraz z rozeznaniem aktualnych potrzeb.

Luty 1975

Equipes Notre-Dame zostają uznane przez Stolicę Apostolską jako "Międzynarodowe Stowarzyszenie Prywatne Wiernych" (List kardynała Roy, przewodniczącego Rady Papieskiej do Spraw Świeckich).

1976

Ekipa Odpowiedzialna tworzy komentarz do Karty w dokumencie zatytułowanym: "Czym są Equipes Notre-Dame?", który jest w tym czasie, punktem odniesienia dla ekip na całym świecie. Kolejne Międzynarodowe Zgromadzenie w Rzymie, we wrześniu 1976 roku umacnia kierunek obrany przez Ruch na drodze rozwoju duchowego i apostolskiego. W swoim przemówieniu do END, papież Paweł VI mówi:

1982

Ekipa Odpowiedzialna długo zastanawia się nad ewolucją struktur Ruchu, która ma stanowić odpowiedź na jego rozwój i widoczny charakter międzynarodowy. Prowadzi to do ponownej afirmacji Ruchu w jego jednolitej strukturze oraz do powołania pod koniec roku 1985 Międzynarodowej Ekipy Odpowiedzialnej [ERI].

1988

Odbyło się VII Międzynarodowe Zgromadzenie w Lourdes. Po czterdziestu latach obowiązywania Karty (1987), Ruch znajduje się w momencie zwrotnym swej historii. Kierując się pragnieniem "rozeznania i zgłębienia Bożych planów dotyczących Equipes Notre-Dame w nadchodzących latach, w celu uniknięcia wyczerpania sił, przyzwyczajenia, czy wręcz rutyny", proponuje swoim członkom "złapać 'drugi oddech', taki, jaki każdy atleta uznaje za nieodzowny przy jakimkolwiek długofalowym wysiłku. Odnowa taka nie może się obejść bez podjęcia wysiłku stanięcia w prawdzie, trudu uczciwego potraktowania przekazu, tkwiącego u źródeł Ruchu, wsłuchania się w potrzeby Ludu Bożego na koniec drugiego tysiąclecia historii chrześcijaństwa i wysiłku twórczego, by coraz lepiej odpowiadać na to wyzwanie".
Zostaje ogłoszony dokument "Drugi Oddech", który jest punktem wyjścia, drogowskazem w drodze, wezwaniem do podejmowania twórczego wysiłku, skierowanym do wszystkich ekip, we wszystkich krajach.

1992

W następstwie złożenia przez Międzynarodową Ekipę Odpowiedzialną Ruchu, w dniu 18 kwietnia 1984 oficjalnego wniosku, kardynał Pironio, przewodniczący Papieskiej Rady do Spraw Osób Świeckich, podpisał podczas Świąt Wielkiej Nocy 1992 roku dekret uznający Equipes Notre-Dame za Międzynarodowe Stowarzyszenie Prywatne Wiernych oraz dokument zatwierdzający Statuty Założycielskie, zgodnie z nowym Kodeksem Prawa Kanonicznego.

Mamy tu do czynienia właściwie z kolejnym, trzecim, oficjalnym uznaniem Equipes Notre-Dame przez Kościół. Pierwsze uznanie zostało wyrażone przez kardynała Feltin, arcybiskupa Paryża,(List z 25 marca 1960 roku), a drugie przez kardynała Roya, przewodniczącego Papieskiej Rady do Spraw Świeckich w Rzymie (List z 18 lutego 1975), w którym to Ruch Equipes Notre-Dame został uznany za "Międzynarodowe Stowarzyszenie Prywatne Wiernych".

1994

Około 5 100 członków Ruchu Equipes Notre-Dame, par małżeńskich i duszpasterzy, przybyłych z pięciu kontynentów, łącznie z około czterdziestu krajów, spotkało się w lipcu w Fatimie: było to już VIII Międzynarodowe Zgromadzenie. W momencie gdy odpowiadając na propozycję ONZ, Kościół ogłasza rok 1994 "Rokiem Rodziny", Equipes Notre-Dame chce jako ruch kościelny przyłączyć się do tego postulatu. Koncentruje swoje rozważania wokół tematu: "Jak być rodziną we współczesnym Kościele i świecie". Zostaje on zrealizowany zgodnie z charyzmatem charakterystycznym dla Ruchu wyznającego duchowość małżeńską, czyli wychodząc od pary małżonków jako "serca" rodziny.

1996

18 września 1996 roku odchodzi do Pana ksiądz Henri Caffarel, Założyciel Ruchu. Przebywa wówczas w domu w Troussures, gdzie po odejściu z Ruchu w 1973 roku, otworzył szkołę modlitwy.

1997

We wszystkich krajach obchodzona jest pięćdziesiąta rocznica przyjęcia Karty END. Z tej okazji Międzynarodowe Kolegium zbiera się w Paryżu a uroczyste obchody mają miejsce 8 grudnia w kościele świętego Augustyna, czyli dokładnie w dniu i w miejscu ogłoszenia Karty w roku 1947.

Wrzesień 2000

Prawie 8 000 reprezentantów ekip wzięło udział w IX Międzynarodowym Zgromadzeniu w Santiago de Compostella. Rozważany był temat: "Małżonkowie jako obraz Boga Trójjedynego". Zostały przedstawione najważniejsze założenia Ruchu na kolejnych 6 lat - "Być małżeństwem chrześcijańskim w Kościele i w świecie".

2002

Odpowiadając na prośbę, skierowaną do Dykasterii 11 marca 2002 roku przez Gerarda i Marie-Christine de Roberty - Odpowiedzialnych Ekipy Międzynarodowej Equipes Notre Dame, o ostateczne zatwierdzenie Statutów; zgodnie z artykułami 131-134 Konstytucji Apostolskiej Pastor bonus o Kurii Rzymskiej, a także kanonami 312 § 1,1° Kodeksu Prawa Kanonicznego, Rada Papieska do Spraw Świeckich postanawia:

1. uznać Ruch Equipes Notre-Dame za międzynarodowe stowarzyszenie prywatne wiernych, posiadające osobowość prawną, zgodnie z kanonami 298-311 i 321-329 Kodeksu Prawa Kanonicznego;
2. ostatecznie zatwierdzić Statuty Equipes Notre-Dame, których oryginał pozostaje w depozycie archiwum Rady Papieskiej do Spraw Świeckich.

W Watykanie, dwudziestego szóstego lipca 2002 roku, w dniu liturgicznego wspomnienia św. Joachima i św. Anny, rodziców Błogosławionej Maryi Dziewicy.

2003

W styczniu tego roku odbyło się I Światowe Spotkanie Par Odpowiedzialnych END w Rzymie po hasłem: "Pary powołane przez Chrystusa do Nowego Przymierza". Szczególnym wydarzeniem była prywatna audiencja u Ojca Świętego Jana Pawła II w dniu 20 stycznia 2003 roku.

2006

Przeszło 9.000 przedstawicieli ekip z różnych stron świata uczestniczyło w X Międzynarodowym Zgromadzeniu w Lourdes w dniach 16 - 21 września. Małżonkom towarzyszyło 480 kapłanów - doradców duchowych ekip, 12 biskupów i 3 kardynałów. Tematyka głoszonych homilii i konferencji poruszała zagadnień dotyczących życia duchowego małżonków. Zgromadzenie wytyczyło nowy kierunek Ruchu na najbliższe lata: "Ekipa: żywa wspólnota małżeństw, prawdziwym odbiciem miłości Chrystusa". Rozpoczął się również proces beatyfikacyjny Założyciela Ruchu - ks. Henri Caffarela.

Pod koniec tego roku, Ruch Equipes Notre-Dame działa w 67 krajach świata, na pięciu kontynentach - ponad 9.800 ekip gromadzi przeszło 49.000 małżeństw i 7.000 kapłanów - doradców duchowych. Najwięcej ekip funkcjonuje w Brazylii i Francji.