Wzrastać w miłości Bożej jest zadaniem całego życia; aby w tym pomóc swoim członkom Ekipy Notre-Dame proponują im Kierunki Życia:

  1. Aby pomagać sobie nawzajem we wzrastaniu w miłości Bożej powinni:
    • pozostawić w swoim życiu obszerne miejsce na modlitwę,
    • słuchać regularnie Słowa Bożego i starać się coraz lepiej nim żyć,
    • pogłębiać nieustannie znajomość prawd wiary,
    • często przystępować do Sakramentów, a zwłaszcza przyjmować Eucharystię,
    • starać się czynić postępy w znajomości i praktyce chrześcijańskiej ascezy.
  2. Aby pomagać sobie nawzajem we wzrastaniu w miłości do bliźniego powinni:
    • świadczyć wzajemną, autentyczną pomoc małżeńską we wszystkich dziedzinach(słuchanie, dialog, dzielenie się), zwłaszcza w dziedzinie duchowej
    • troszczyć się nieustannie o wychowanie ogólne i chrześcijańskie dzieci
    • prowadzić dom otwarty i gościnny
    • świadczyć konkretnie o miłości Chrystusa zwłaszcza poprzez czynny udział w życiu Kościoła i w swoim środowisku.
  3. Kierunki Ruchu proponowane podczas zgromadzeń. Podczas międzynarodowych Zgromadzeń Ruch proponuje kierunki, które są priorytetowe na nadchodzące lata. Te “kierunki”, które są określone w oparciu o obserwacje rzeczywistości i potrzeb małżeństw, wyznaczają wszystkim członkom ekip wspólny kierunek.

List z Brazylii Międzynarodowej Ekipy Odpowiedzialnej (ERI) do członków Equipes Notre-Dame na całym świecie.

Drodzy członkowie END i doradcy duchowi:

 

Po Zgromadzeniu w Brazylii, pierwszym poza Europą, w duchu „międzynarodowości” naszego Ruchu, adresujemy ten List do Was wszystkich, do wszystkich członków END. Jesteśmy przekonani, że Was wszystkich, którzy byliście w Brazylii i mogliście przeżyć wielkie święto naszego Ruchu, to głębokie doświadczenie, które stało się waszym udziałem, poprowadzi do tego, by „odważyć się żyć Ewangelią”. Tym, którzy nie mogli być z nami w Brazylii, ERI chciałaby przekazać głos, który rozbrzmiewa w sercach wszystkich, z wielką siłą „Miłości”, którą powinniście zamienić „w strumienie wody żywej” w tym świecie, który domaga się od nas, abyśmy poszli i czynili podobnie”.

Chcemy się z Wami podzielić rozważaniami, które przyszły nam na myśl pod koniec Międzynarodowego Zgromadzenia, które było czasem ogromnej radości. Chcemy, aby stały się one źródłem inspiracji na przyszłość, w którą chcemy podążać zgodnie z rytmem Kościoła, w zgodzie z własnym sumieniem, w posłuszeństwie i wierności Chrystusowi. Wiemy, że wolność przeżywa się w posłuszeństwie, a miłość w wierności, ponieważ wierność to zwycięstwo miłości nad czasem. My staliśmy się głosicielami wolności. „W ostatnim zaś najbardziej uroczystym dniu święta, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije!, Jak rzekło Pismo: „Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza”. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego” (J 7, 37-39a). Ten tekst Ewangelii wzywa nas do rozważania tajemnicy Chrystusa jako źródła, z którego powinniśmy czerpać wodę, która ugasi nasze pragnienie pokoju i szczęścia, których nigdy nie osiągniemy własnymi siłami.

 

Głównym kierunkiem: „Odważyć się żyć Ewangelią”, jest wyzwanie, które zaprowadzi nas do bycia:

I. Parami, które ośmielą się zanurzyć serca w Miłości Chrystusa

„Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije!” (J 7, 37b-38a)

  1. 1. Powrót do źródła

 

Jako małżeństwa należące do END jesteśmy wezwani w kolejnych latach do powrotu do korzeni, do tajemnicy Chrystusa i Kościoła, ponieważ w tej wielkiej miłości odnajdujemy rację bytu. Wezwanie do powrotu do źródła powinno się skonkretyzować w wierności KARCIE (1947), przez rozważanie tekstów inspirujących charyzmat założycielski, mistykę i pedagogię naszego Ruchu – bazujące na trzech filarach: Kierunkach Życia, Konkretnych Punktach Wysiłku i Życiu ekipy – w nadziei na twórczą wierność, dobrze wyrażoną w „Drugim Oddechu”.

 

Wszyscy jesteśmy zachęcani do powrotu do korzeni, aby przeżywanie duchowości małżeńskiej, osi naszego życia, było bardziej płodne w czasach wielkich zmian w dzisiejszym świecie, zmian będących wyzwaniem. Odważmy się żyć Ewangelią w wierności i spójności wiary „przyjmując wartości i potrzeby, o ile są do przyjęcia i w łączności z Charyzmatem Założycielskim” (ojciec Caffarel – konferencja z Chantilly, maj 1987). Bazując na duchowości małżeńskiej i rodzinnej, możemy podążać w kierunku coraz to głębszego odkrywania sensu wiary, rozumianej przez Benedykta XVI jako przynależności do Boga, którą my poszczególne osoby i pary rozpoznajemy jako miłość w naszym życiu.

2. Związek mężczyzny-kobiety, który według END został natchniony i wzmocniony poprzez łaskę sakramentu, jest przeżywany w Chrystusie i z Nim.

Bardzo ważna jest akceptacja różnic pomiędzy małżonkami, nie tylko w ich psychologicznej i wrażliwej złożoności, ale również w zróżnicowaniu osobistym (seksualnym) zapisanym w zamyśle Bożym: „stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę” (Rdz 1, 27), i jak czytamy w Piśmie Świętym: „A Bóg widział, że wszystko co uczynił było bardzo dobre” (Rdz 1, 31).

 

W chrześcijańskim małżeństwie celebrujemy odkupienie mężczyzny i kobiety, również w aspekcie dynamiki emocji i uczuć. Poprzez dar Ducha Świętego i z pomocą łaski możliwe jest przejście od miłości uczuciowej do miłości ofiarnej.

 

Dla pary chrześcijańskiej najbliższą i mającą pierwszeństwo osobą jest współmałżonek / współmałżonka. Wzywany jest on ciągle do bycia „dobrym Samarytaninem” dla tej drugiej połowy, żyjąc dla drugiej osoby, służąc jej w potrzebie, a nie podążając za swoimi pragnieniami, osobistymi planami i własną przyjemnością.

W żadnym chrześcijańskim stanie życia, a zwłaszcza w małżeństwie, nie jest możliwe przeżywanie świętości jak tylko podążając tylko za logiką krzyża, tzn. miłości ofiarnej, oddając życie za drugą osobę. Naszą największą odwagą będzie takie przeżywanie związku małżeńskiego – zawsze pełnego miłości i wyrzeczeń – które będzie świadectwem życia małżonków i rodziny. W Chantilly ojciec Caffarel wypowiedział się na ten temat: „Nie ma miłości bez wyrzeczeń, wyrzeczenie, które nie jest wyrzeczeniem z miłości jest wyrzeczeniem niemożliwym do wykonania”, ponieważ tylko wierna i pełna wyrzeczeń miłość jest prawdziwa. Ojciec Caffarel kontynuował: ,,Życie małżeńskie przynosi wielkie bogactwo, ale i wielkie wymagania”.

 

II. Parami, które ośmielą się przyjąć i zaopiekować się ludźmi

„Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza” (J 7, 38b)

3. Ruch END, chociaż jest ruchem duchowości, powinien nie tylko pogłębić duchowość małżeńską swoich członków, ale także promieniować nią na zewnątrz, na te trudne sytuacje, z którymi wiele kobiet i mężczyzn nie może sobie poradzić. Wszystkie dary i charyzmaty są podarowane przez Ducha Świętego dla wspólnego dobra, umacniania jedności, miłości i świętości, jako widoczny znak dla świata. Tak jak ojciec Caffarel powiedział do par END wspominając spotkanie z Pawłem VI (1968): „Jestem całkowicie przekonany o tym, że od razu zrozumieliście, że nie jesteście tylko adresatami, ale raczej posłańcami wobec tych tysięcy par małżeńskich… o których papież polecił nam pamiętać”.

 

4. END powinny pozostać Ruchem, wspólnotą w drodze, dającą nowym pokoleniom powody do nadziei, aby nie bały się one podjąć ryzyka celebrować swojej miłości w Panu (1 Kor 7). Małżeństwo jest łaską i misją. napisał: ,,Miłość braterska jest niesamowicie płodna. Wokół niej i pod jej wpływem zło się wycofuje a pustynia staje się żyzną”.

 

Ważnym jest pomagać, w granicach braterskiego miłosierdzia, parom w trudnościach, także tym, którym nie powiodło się w miłości i spróbowały jeszcze raz (cf. Familiaris Consortio, nr od 80 do 85). Ważne jest świadczenie przed innymi, o tym, że jedynym słowem, mającym sens jest przebaczenie, słowem równie złożonym jak sytuacja człowieka, równie ciężkim jakim może być ludzkie serce. Boże serce jest inne, jest większe od naszego (1 J 3, 20). Innym ważnym problemem, który się pojawia we wszystkich ekipach, jednakże w różnych momentach życia, jest starzenie się par. Duchowość Ruchu powinna być cenną pomocą po to, aby osoby i pary mogły się zestarzeć z godnością i przeżywać łaskę i charyzmat, które są właściwe dla każdego etapu życia. Ważne jest, aby pary END skutecznie propagowały kulturę obecności i solidarności względem tych wszystkich, którzy przechodzą wielkie trudności. Ważne jest, aby być balsamem na rany, starając się przeżywać miłość w sposób twórczy, pomagając tym wszystkim, którzy mają trudności, w lepszym przeżywaniu życia w duchu Ewangelii i w zgodzie z Kościołem.

 

III. Parami, które ośmielą się wyruszyć każdego dnia w świat w służbie Kościołowi

 

„A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego” ( J 7, 39)

5. Poprzez lata, które upływają, Ruch END musi dawać znaki nadziei, ufne spojrzenie skierowane na teraźniejszość i ku przyszłości, ponieważ my dobrze wiemy w kim pokładamy nadzieję i że nasze życie znajduje się w rękach Boga, że nasze imiona od momentu chrztu zapisane są w Księdze Życia. Wezwanie do świętości w małżeństwie, jako szczególna łaska i charyzmat END, powinno być przeżywane również jako misja, co zakłada wierność konkretnym punktom wysiłku, zwłaszcza jeśli chodzi o modlitwę małżeńską i o obowiązek zasiadania.

Misja przekłada się dyspozycyjność i otwartość na Kościół i jego najpilniejsze, duszpasterskie potrzeby, takie jak: zadanie nowej ewangelizacji par i rodzin, ewangelii świętości przeżywanej w powołaniu i misji sakramentu małżeństwa. Ruch END powinien uformować i przygotować swoich członków do misji w świecie, aby świadczyli o swoim powołaniu jako chrześcijańskich małżonków. Pary END poczują się żywymi i aktywnymi członkami wielkiej wspólnoty Kościoła, która przekracza wszelkie granice, ponieważ wchodzą w jej skład chrześcijańskie pary z wszystkich kontynentów, wszystkich ras i kultur. Razem tworzą symfonię boskiej miłości.

Zakończenie

Oświeceni blaskiem spotkania w Brazylii, wierzymy, że Ruch będzie wzbogacał się duchowo dzięki waszej energii i odwadze w pełnieniu posługi. END pozostaną umocnione w jedności i wierności swojego charyzmatu, lecz będą również otwarte na świat i znaki czasu z nowym zapałem, nową mocą, nowym tchnieniem. Pary END, bądźmy w Kościele i w dzisiejszym świecie znakami nadziei i zaczynem dla nowych pokoleń, które wierzą w Życie, świadcząc o tym, że Sakrament Małżeństwa jest drogą Miłości, Szczęścia i Świętości.

Zaufajmy Maryi, naszej Matce, która pokaże nam jak pójść i czynić tak jak i ON uczynił.

Paryż, 1 Września 2012

Jesteśmy Super-Regionem międzynarodowego ruchu duchowości małżeńskiej Equipes Notre-Dame, którego celem jest pomaganie małżeństwom chrześcijańskim w pełnym przeżywaniu ich sakramentu małżeństwa.

DOŁĄCZ DO NAS

Małżonków zainteresowanych Ruchem oraz pragnących dołączyć do nas prosimy o kontakt :
end@end.org.pl
wielkopolska@end.org.pl
kujawy@end.org.pl
mazowsze@end.org.pl
podlasie@end.org.pl
dolny-slask@end.org.pl
slask@end.org.pl
malopolska@end.org.pl

Odwiedź

advertisement advertisement advertisement advertisement

Liturgia dnia: