Rajd “Szlakiem barokowych zabytków ziemi leszczyńskiej, czyli z klasztornych podziemi, przez prywatne miasto, do niezwykłego zamku”

Jak co roku w kwietniu spotkaliśmy się na rodzinnym rajdzie.

Tym razem 14 kwietnia o 9.30 na dziedzińcu franciszkańskiego klasztoru we Wschowie rozpoczęła się nasza przygoda z południowowielkopolskim barokiem.

Grupa liczyła ok. 25 osób.

 

Do kościoła i klasztoru franciszkanów (którzy w tym miejscu są od początku XVI wieku) weszliśmy przez wybudowane wraz z krużgankami trójarkadowe wejście. Zaraz na wejściu “oczekują” nas św. Franciszek z Asyżu oraz św. Antoniego z Padwy z Dzieciątkiem Jezus na lewym ramieniu. Wita nas delikatny zapach kadzidła, świec i kwiatów. Wnętrze zabytkowej świątyni jest niezwykle bogate, z barokowo-rokokowym wyposażeniem, freskami na ścianach i sklepieniu. Jest to jeden z najpiękniejszych w Wielkopolsce franciszkańskich kościołów.

Dobrze jest przyjść tu kiedy nie ma ludzi, jest cicho, modlitewnie, kiedy piękno i bogactwo baroku, sprzyja radosnemu wielbieniu Boga w ciszy i spokoju.

Zwiedzanie klasztoru kończymy obejściem krypt pod kościołem i kaplicą, pod którą znajduje się otoczony czcią średniowieczny krucyfiks. Krypta we Wschowie była miejscem pochówku braci zakonnych, dobrodziejów i fundatorów wschowskiego klasztoru franciszkanów.

Kolejnym etapem naszego rajdu była barokowa leszczyńska bazylika pw. św. Mikołaja.

Przyjął nas ks. proboszcz Jan Majchrzak.

Mszę świętą celebrował i słowo wygłosił ks. Piotr Małecki, który po zakończeniu liturgii przekazał głos p. Małgorzacie Gniazdowskiej, która jest pracownikiem Muzeum Okręgowego w Lesznie.

Zostaliśmy oprowadzeni po kościele i dowiedzieliśmy się, że bazylika wybudowana została w latach 17091710 według projektu Pompeo Ferrariego, a wieże otrzymały obecny kształt po pożarze w roku 1790. W roku 2000 ustanowiona została kolegiatą przez Jana Pawła II, a w 2013 decyzją Benedykta XVI podniesiona do godności bazyliki mniejszej (jako czwarta świątynia w naszej archidiecezji).

Barokowy kościół jest budowlą halową, z niezwykle cenną dekoracją stiukową. Dawne prezbiterium wieńczy kopuła z bogatą sztukaterią. Ołtarz główny jest późnobarokowy. Cenne są też XVIII wieczne ołtarze boczne i ambona z bogatą i symboliczną dekoracją rzeźbiarską i snycerską. W nawach bocznych znajdują się nagrobki Leszczyńskich: Rafała – wojewody poznańskiego i podskarbiego wielkiego koronnego, ojca króla Stanisława oraz Bogusława – biskupa łuckiego.

Pełni wrażeń pojechaliśmy w kierunku Osiecznej – kolejnego etapu naszego rajdu.

Klasztor i kościół św. Walentego zbudowany został dla franciszkanów reformatów, których sprowadził w 1622 Adam Olbracht Przyjemski.

Kościół jest późnobarokowy z rokokowym wnętrzem wykonanym z drewna dębowego. Na sklepieniach zobaczyliśmy polichromia z połowy XVIII wieku.

W jednym z ołtarzy bocznych znajduje się słynący łaskami obraz Matki Boskiej Bolesnej z Dzieciątkiem z pierwszej połowy XVII wieku, który został namalowany farbą olejną na płótnie. Przedstawia on Matkę Boską czuwającą nad śpiącym Jezusem. Koronacja cudownego obrazu Matki Bożej Bolesnej papieskimi koronami odbyła się 5 sierpnia 1979 roku, a dokonał jej arcybiskup metropolita poznański Jerzy Stroba.

Zauroczeni byliśmy pięknem miejsca i ciszą tu panującą. Niespiesznie opuściliśmy klasztor i udaliśmy się do Rydzyny (która przez wiele stuleci była prywatnym miastem).

Każdy turysta zwiedzanie Rydzyny rozpoczyna od wspaniałego barokowego zamku.

My jednak rozpoczęliśmy zwiedzanie tego barokowego miasteczka od rynku.

Rydzyna jak nigdzie w kraju zachowała swój barokowy układ przestrzenny, stanowiący harmonijną kompozycję architektury i przyrody. Druga z osobliwości Rydzyny to nagromadzenie tak wielu zabytkowych budowli skupionych na niewielkim obszarze tej miejscowości.

To właśnie zabudowa rynku zadecydowała o tym, że Rydzyna nazywana jest „perłą baroku”. Szczególnie cenny jest tu barokowy zespół kamieniczek – szczytowych i kalenicowych oraz ratusz z 1752 roku z drewnianą wieżą. Na rynku obejrzeliśmy również unikalny monument – rokokową figurę Trójcy Świętej, będącą wotum po epidemii dżumy, która nawiedziła Rydzynę w 1709 roku.

Następnym zabytkiem, pod który spacerkiem podeszliśmy był barokowy kościół pw. Świętego Stanisława Biskupa. Niestety wnętrza nie zobaczyliśmy. Prozaiczna przyczyna – był zamknięty.

Ciąg dalszy spaceru po posiadłościach to barokowy zamek z elementami klasycystycznymi. Jest to dawna rezydencja króla Stanisława Leszczyńskiego i książąt Sułkowskich, wzniesiona przez J.S. Belottiego i Pompeo Ferrariego.

Zamek w Rydzynie wraz z otoczeniem stanowi jeden z najcenniejszych zespołów pałacowo-parkowych w Polsce. Spacerowaliśmy więc po przyzamkowym parku z jednym z największych w Wielkopolsce zbiorowisk bluszczu kwitnącego, będącego pod ścisłą ochroną. Cieszyliśmy się z ciszy i piękna parkowej przyrody. Podziwialiśmy także okazałe oficyny dla służby, w których obecnie mieszczą się szkoła i instytucje kulturalne.

Obecnie w zamku w Rydzynie mieści się hotel i centrum konferencyjne.

Nasz bogaty w doznania pobyt na ziemi leszczyńskiej zakończył obiad w restauracji, a przy nim dzielenie się na gorąco wrażeniami z przeżytych chwil.

Dziękujemy za uczestnictwo i niezapomniane chwile.

G.M.  Szczęść Boże!

P.S. Za bardzo mile spędzone chwile, za przygotowanie bardzo ciekawej trasy bogatej w zabytki o niezwykle interesującej historii pragniemy podziękować ekipie Poznań P 12 oraz ekipie z Wolsztyna Bóg zapłać wam kochani!!!

P. M. Liszkowscy